20.طهٰ

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِىۡۤ اَعۡمٰى وَقَدۡ كُنۡتُ بَصِيۡرًا‏

می‌گوید: «پروردگارا! چرا نابینا محشورم کردی؟! من که بینا بودم!»